बिष हो माया तर किन पिउँछ मान्छे
थाहा छैन पिरती किन लाउँछ मान्छे

धोका त हुनु सक्थ्यो एकदिन तर
आस्थाका दियोहरु निभाउनु थियो
साउनको झरीमा एक्लै रुनुपर्दा यहाँ
एक्लो पनलाई साथी बनाउनु थियो

फाटेको मनलाई किन सिउँछ मान्छे
जीवनको तमासा किन जिउँछ मान्छे

के थाहा उसलाई अर्थ यो मायाको
जो बिचैमा साथ छोडि जान्छ भने
दुई मुटुको मिलन के थाहा जसलाई
जो धड्कनको चाल बुझ्दैन भने

टुटेका आशा किन सँगाल्दछ मान्छे
जिउन सपना किन अगाँल्दछ मान्छे ।

माया गरी साँचिरहन्छु प्रीतभरी तिमीलाई
मन भित्र बाँधिरहन्छु सधैंभरी तिमीलाई

तिम्रो मोहनी नयन भित्र डुबिरहन पाउँ
जिबनका हरपल तिमी सगैँ रमिरहन पाउँ
मेरा सारा जिबन,आत्मा पनि तिमीलाई
म भित्रका प्यास जति सारा तिमीलाई

सम्हालेकी छु मुटु मेरो,तिमीलाई दिउँला भनि
पर्खेकी छु दिनरात्, तिमिसगैँ साटुँला भनि
म भन्नु नै तिमी हौ, मेरा सबै तिमीलाई
सजाउनु सधैं दिलमा अब,अर्पिदैछु तिमिलाइ