तिमी जुन...
अँधेरीमा ढकमक्क बलेकी छ्यौ
त्यो सुनसान रातमा,
मन्द शीतल पवनमा..
कहिले बादलहरुको घुम्टोहरुसँग
आफ्नो दिब्य मुहार लुकाउदैँ
कहिले जुनकिरी जस्तै ताराहरुसँग
लुकामारी खेल्दै..
प्रकृतिका चक्रहरुलाई आत्मसात गरी
रात्री आकाशलाई आफ्नै बशमा राख्दै..
सारा अन्धकार धर्तीमा
प्रकाशका किरणहरु छर्दै..
उस्तै गरी हररात चम्किरहेछौ
तिमी जुन...
जो अपार छ आँफैमा
जो निश्चल छ व्यबहारमा
जो एकाकार छ संसारमा
यिनै प्राकृतिक संरचनालाई
पूर्णता दिने क्रममा..
तिमी बिशाल आकाशको छात्तीमा
एक भैइकन पनि सबल छौ
तिमी जुन...
तिमीलाई छुन,तिमी भा ठाउँ पुग्न
तिमीलाई नै दाँज्छन हरेक प्राणी आज
मानब जीवनमा अन्योन्याश्रित
सम्बन्ध गाँसेकी
साथै यो पुरै भौतिक संसारकै
तिमी एउटा अभिन्न अँग
तिमी जुन...