आज राती सपनीमा तिमी सुटुक्क आयौ
मेरो मनोकामनालाई पूर्ण बनाइदियौ..
तीजको पर्व नजिकिदैँ गर्दा ,
आमाको आभास दिलाई फेरी बिलाई गयौ..

म त हरेक रात पर्खने गर्छु तिमीलाई,
पलपल तिम्रै सम्झनामा बिताउने गर्छु..
तिमी त टाढा छौ म देखि धेरै टाढा
तर तिमीलाई म भित्रै हरपल अगाँल्ने प्रयत्न गर्छु..

खै ! आमा किन हो अचेल तिम्रो सम्झनाले,
साह्रै सताउने गर्छ मलाई ..
शायद तिमीले पनि त्यहाँ मलाई
बेजोड सम्झिरहेको हुनुपर्छ..
प्रतिक्षाको घडी हेर्दै,
दिनरात बिताइरहेको हुनुपर्छ..

आमा कहिलेकाही एक्लो भई बहकिदाँ,
तिमी मेरो सामुन्ने नहुँदाको पिडाले झन उराठिन्छु..
तिम्रो माट्रुशुलभ कोमल स्पर्शमा,
आकुल ब्याकुल यो मनलाई
थोरै भएपनि शीतलता दिन चाहन्छु..

म शब्दमा त ब्यक्त गर्न सक्दिन कहिले,
तिम्रो अभाब म मा कति खट्किएको छ भनेर
जब जब म कमजोर हुन्छु, निरास हुन्छु..
तिम्रो ममतामयी काख र प्रेरणादायी साथहरुको,
अनुपस्थितिमा म एकदमै बिचलित हुन्छु..

त्यसैले त म सात समुन्द्र पारी देखि ,
प्रत्यक रात तिमीलाई पुकारीरहन्छु..
यो मेरो तुहिएको, हतासिएको मनलाई
तिम्रै मार्गनिर्देशनमा,
मैले चालेका हरेक पाइलाहरुलाई
सफल गोरेटोहरुमा दोर्‍याउन चाहन्छु..